Στρατιωτικός καριέρας, πήρε μέρος στους Βαλκανικούς πολέμους, στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο και στη Μικρασιατική εκστρατεία ως επιτελάρχης της ΧΙV μεραρχίας. Το 1923 έως 1927 αποστρατεύθηκε για τη συμμετοχή του στο κίνημα Γαργαλίδη – Λεοναρδόπουλου. Αποκαταστάθηκε το 1927. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο, 1940-41 διετέλεσε διοικητής του Δ΄ σώματος στην Ανατολική Μακεδονία και στη συνέχεια στον βορειοηπειρωτικό τομέα. Στη διάρκεια της κατοχής συμμετείχε στην Οργάνωση των Αντιστρατήγων. Συνελήφθη το 1943 από τους Γερμανούς και εστάλη σε στρατόπεδο ομήρων με τους Αλεξ. Παπάγο, Κ. Μπακόπουλο , Π. Δέδε. Απελευθερώθηκε από τους Αμερικανούς το 1945. Το 1949 ανακλήθηκε από την αποστρατεία και διορίσθηκε αρχηγός ΓΕΣ και πρόεδρος του συμβουλίου Αρχηγών των Επιτελείων μέχρι το 1951.

Διετέλεσε βουλευτής τα έτη 1951 και 1952 . Διετέλεσε Υπουργός Βορείου Ελλάδος (1955). Η πολιτεία τον τίμησε με πολλά μετάλλια και διακρίσεις, Χρυσούν Αριστείον Ανδρείας, τον Πολεμικό Σταυρό Α΄ τάξεως, και Μετάλλιο Εξαιρέτων πράξεων, με τον Σταυρό του Τάγματος του Γεωργίου Α΄ μετά ξιφών. Τέλος με τον Ανώτερο Ταξιάρχη του Τάγματος των Αγ. Γεωργίου και Κωνσταντίνου.