Καζάζης Νεοκλής (Λέσβος 1849 – Αθήνα 1936)
Στοά "Αθηνά"

Πολυσχιδής προσωπικότητα με ευρύτατη μόρφωση και κοινωνική δραστηριότητα. Αναγορεύτηκε διδάκτωρ του Δικαίου το 1870. Συνέχισε τις σπουδές του στο εξωτερικό Γερμανία και Γαλλία, επί 6ετία. Με την επιστροφή του διορίστηκε υφηγητής της Φιλοσοφίας του Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1894, οπότε εξελέγη Τακτικός Καθηγητής της Φιλοσοφίας. Διατέλεσε τρεις φορές Κοσμήτορας της Νομικής Σχολής (1890 – 91, 1900 – 01 & 1907 – 08). Εξελέγη Πρύτανις  του ΕΚΠΑ το 1902-3.

Το 1910 παραιτήθηκε από καθηγητής για να ασχοληθεί με την Πολιτική. Εξελέγη βουλευτής στην Α΄ Αναθεωρητική βουλή. Ήταν ιδρυτής της Εταιρίας Ελληνισμός και εξέδιδε το ομώνυμο πολιτικό περιοδικό . Ο Καζάζης άφησε ένα μεγάλο συγγραφικό φιλελεύθερο έργο γεμάτο ανθρωπιά και προτάσεις για ανθρώπινα δικαιώματα και ατομικές ελευθερίες. Μεταξύ άλλων αναφέρουμε: Σωκράτης, Η νόσος του Βέρθερου, Βίκτωρ Ουγκώ, Ο Θέρσος ως ιστοριογράφος, ο Μηδενισμός εν Ρωσία, Η Γαλλική επανάσταση, Αι μεγάλαι πόλεις, Αι πολιτικαί θεωρίαι της Γαλλικής επαναστάσεως και η ιστορική σχολή του Δικαίου κ.α